دل نبشته های حسین

قاتل

arbabeghalam — Sun, 13 Sep 2009 12:19:01 GMT

برق نگاهت مرا مجذوب خود ساخت. شیرینُ خنده ای دل نشین سارق دلم شد. تو می رفتی و من به دنبالت؛ نه اینکه دلم را پس بگیرم، نه! بلکه من نیز در این جدال غنیمتی برده باشم.

من خواستار برق نگاهت هستم تا خانهء دلم را روشن سازد؛ من شیفتهء مروارید دهانت هستم تا با خنده ای از صدف خود بیرون آید و مرا صاحب گنجی گران بهائی کند؛ دلباختهء این همه جسارتم، من کشتهء این همه ناز کرشمه ام و تو قاتل من.

تقدیم به بهترینم

آستانه ی فصل خاطره ها...

arbabeghalam — Fri, 04 Sep 2009 15:12:26 GMT

    و اينک اين منم ؛ ايستاده در آستانه فصل خاطره ها...

                     پرواز و تنهايی ، شب و سايه ها، من و ترانه ها، شايد من دورترين ترين آرزوی مبهم يك ترانه در ذهن تو باشم ....

                           در اينجا به عمق آرامشی عجيب می رسم حتی اگر نخوانی ام.....

اينک من در سطر سطر جملات ، پنهانم...عاشقانه هايم را می نويسم تا شايد اندکی ميل پر کشيدن به سويت را تسکين بخشد و من چه غريبانه گم شده ام ميان حضور ناتمام تو...

و تو ، پنهان شده ای در اعماق ناب ترين احساساتم...

...گذشتن از خواسته ها یا خواستن گذشته ها! فقط تو می دانی و من ، معنای گذشتن از خواسته ها را و خواستن گذشته ها...

می دانی ، من به قداست اینها فکر می کنم.

صدای قلب غمگينم را می شنوی؟ می گريد؛ همان قلب صادق و عاشق

سکوت... بغض، بغضی که فروخوردنیست ؛ بغضی که برجاماندهء یک فریاد است. بغضی که نخواهد شکست تا نگهبان غرور شکسته ای باشد که مدتهاست در دريای آرام زندگی ام ته نشین شده.!...

تقدیم به بهترینم

باز باری دیگر

arbabeghalam — Wed, 02 Sep 2009 23:01:19 GMT

باز باری دیگر آمدیم

با همان عهد و پیمان

به امید موفقیت

بهاران خجسته

arbabeghalam — Thu, 26 Mar 2009 08:25:18 GMT

کوله بارش را زمین گذاشت تا نفسی زند

آهی از ته دل کشید و افسوس تاریکی و جهل مردمان را خورد و

با خود عهد بست تا ظلمت را نابود نکند خارج نخواهد شد

پس کوله بارش را دوباره برداشت و

به جنگ با زمستان رفت

این است بهار و بهاران بهاران خجسته باد!!!

آتش عشق

arbabeghalam — Sat, 07 Feb 2009 22:28:18 GMT

چو آتش سوزان از هر جا که گذر کردی آنجارا به آتش کشیدی

نیستان را

باغستان را

دشت

و حتی دریا را ولی...

...ولی با آمدنت آتش قلب مرا خاموش کردی و مرا به آرامش رساندی.

با بودن در کنار تو احساس دنیا داشتن را دارم و ...

من خواهان توام، تویی که مرا به آتش عشقت گرفتار کردی

تقدیم به بهترینم

حضرت امیـــر

arbabeghalam — Tue, 02 Oct 2007 06:06:34 GMT

قلم نای نوشتن ندارد،‌ می گريدو با اشكهايش شهادت می دهد که علی بود تنها مولود کعبه. آن كه پيامبر را در بيست و سه سال نبوتش و قبل و بعدش ياري نمود علی بود. قلم از جهاز شترهايی مي نويسد كه پيامبر اوج آسمان بر بالای آن ایستاد و فرمود این علی بعد از من به حق است...

قلم می گرید و از غصب خلافت می نویسد، از نامردیهای آن نامرد مردم پشت درب خانه. قلم با نگاه به بیست و پنج سال خار درچشم و استخوان در گلوی علی از دین ساختگی به ناحق حق آن نامردان دین می نویسد.

برقی کوتاه مدت آسمان خلافت را روشن ساخت ولی آن کور دلان شب پسند چشم دیدنش را نداشتند... قلم می نویسد از آن هنگام که سحر گاه به مسجد رفت علی و فریاد و فغان زمین و آسمان که علی نرو ، ولی افسوس ...

قلم از اشک یتیمان می گوید و خون گریستدن شمشیر

میسر نگردد به کس این سعادت

به کعبه ولادت به مسجد شهادت

تسلیت و تعزیت به ساحت صاحب الزمان

میلاد حضرت مهدی

arbabeghalam — Fri, 24 Aug 2007 10:01:16 GMT

آسمان می گرید در غم از دست دادنش،

و زمین از شوق داشتنش.

زمین غرق در غرور خود به آسمان ، ایستاده بر قله های فخر، آسمان خود را مزین به ستاره کرده است.

آسمان دیشب ستاره باران بود و ماهتابش چون خورشید می تابید.

افسوس که ابری آمد و این گنج را از دیدگان نامحرمان بدور داشت، و مارا دعا گوی ظهورش ساخت.

در غم این غیبت قلم می گرید و می سراید، می سراید تا دست بر دعا زنیم و منتظر ظهور حضرتش باشیم

تقدیم به مادر حضرت موعود ام ابیها (س)

یا علـــی

arbabeghalam — Fri, 27 Jul 2007 06:30:30 GMT

قلم به طراوت می افتد آن هنگام که علی (ع)می نویسد و بر قله هایی از افتخار می ایستد.

می نویسد از آن هنگام که بنت اسد مادر شد. مادر اسد . او که تربيت شده بود در دامان پیامبر بود و میلاد گاهش جهانیان را سجده گاه است.

او را شه دین نامیدند از آن هنگام که تاج بندگی بر سر نهاد. خود را عبد خواند و ما خدایش دانیم . خدای جود و کرم ، فضل و سخاوت، حقا كه آيينه ي عظمت پروردگار است ميان زمينيان :

آنان كه علي را خدا دانند

از كفرش كه بگذربم عجب خدايي دارند!

او برگزيده ي خدا بود چنانچه :

ميسر نگردد به كس اين سعادت

به كعبه ولادت به مسجد شهادت

ميلادش گرامي

تقديم به حضرت صاحب الزمان

برکه ی تنهایی

arbabeghalam — Sun, 15 Jul 2007 16:08:18 GMT

در برکه تنهایی دلم تک رهگذر سوار بر قایق تویی،

پارو های تو چنان بر قلبم اصابت می کند که گویی برای رفتن آمدی.

این زخم کاری به ظاهر زود گذر است.

اما خدا داند که چه بر این دل مرده می گذرد.

اگر لنگر بر این برکه بیافکنی خوشحال خواهم شد.

نه برای ماندت بیشتر برای اینکه آخرین ضربه را محکتر زده ایی.

و می دانم که اندکی بعد قصد عزیمت می کنی و از آن دوران خوش جز جای یک زخم عمیق

چیزی به یادگار نخواهم داشت.

تقدیم به تک رهگذر برکه ی وجودم

بانوی آفتاب و ماهتاب

arbabeghalam — Sun, 17 Jun 2007 11:57:18 GMT

قلم آن همیشه راستین تاریخ توان نوشتن ندارد.

و من نیز چگونه بیان کنم شهادت بانوی آفتاب و ماهتاب را؟

غمی به سنگینی سلسله جبال اندوه بر دوشم هست که توان برداشتن قلم را ندارم. و اگر بردارم از چه بگویم؟

از غصب خلافت؟ این که چیزی نیست!

از بیعت زوری؟ برای ما غمی است تکراری.

از در افتادن با دخت پیامبر؟

این است اوج مصیبت که توان و اجازه ی گفتن ندارم و امید که مسکوت گذاشتن این حقیقت را حمل بر قصور کوتاهی در نوشتن ندانند که جز حیای از بیان کردن نیست!

ای کاش فدک این همه اسرار نداشت

ای کــاش مدینه در و دیوار نداشت

فریــــــــــاد دل محسن زهرا این است

ای کاش در سوخته مسمار نداشت

تقدیم به آنانکه زهرایی اند