و اينک اين منم ؛  ايستاده در آستانه فصل خاطره ها...
 
                     پرواز و تنهايی ، شب و سايه ها، من و ترانه ها، شايد من دورترين ترين آرزوی مبهم يك ترانه در ذهن تو باشم ....
 
                           در اينجا به عمق آرامشی عجيب می رسم حتی اگر نخوانی ام.....

              اينک من در سطر سطر جملات ، پنهانم...عاشقانه هايم را می نويسم تا شايد اندکی ميل پر کشيدن  به سويت را تسکين بخشد و من چه غريبانه گم شده ام ميان حضور ناتمام تو...

و تو ، پنهان شده ای در اعماق ناب ترين احساساتم...

                 ...گذشتن از خواسته ها یا خواستن گذشته ها! فقط تو می دانی و من ، معنای گذشتن از خواسته ها را و خواستن گذشته ها...

                             می دانی ، من به قداست اینها فکر می کنم.
 
صدای قلب غمگينم را می شنوی؟ می گريد؛  همان قلب صادق و عاشق

سکوت... بغض، بغضی که فروخوردنیست ؛ بغضی که برجاماندهء یک فریاد است. بغضی که نخواهد شکست تا نگهبان غرور شکسته ای باشد که مدتهاست در دريای آرام زندگی ام ته نشین شده.!...

                                                                      تقدیم به بهترینم