قلم به طراوت می افتد آن هنگام که علی (ع)می نویسد و بر قله هایی از افتخار می ایستد.

     می نویسد از آن هنگام که بنت اسد مادر شد. مادر اسد . او که تربيت شده بود در دامان پیامبر بود و میلاد گاهش جهانیان را سجده گاه  است.

او را شه دین نامیدند از آن هنگام که تاج بندگی بر سر نهاد. خود را عبد خواند و ما خدایش دانیم . خدای جود و کرم ، فضل و سخاوت، حقا كه آيينه ي عظمت پروردگار است ميان زمينيان :

     آنان كه علي را خدا دانند 

                       از كفرش كه بگذربم عجب خدايي دارند!

او برگزيده ي خدا بود چنانچه :

    ميسر نگردد به كس اين سعادت

                          به كعبه ولادت به مسجد شهادت

  ميلادش گرامي

                        تقديم به حضرت صاحب الزمان