بخواهی کسی رو ترک کنی که از لحظه لحظه ی زندگیت باهاش خاطره داری،

 اون وقت در و دیوار دورو برت همش اسم اونو واست فریاد می زنن.

          سخت تر اینه که اونیو که می خواهی ترک کنی عشقت باشه،

و تو از رو جبر مجبور به جدایی باشی!

               اون وقت فریاد های در و دیوار دور و برت، ریزش اسمش از آسمون رو سرت دیونت می کنه.

تقدیم به رها شده ام، با تمام وجود

(* این سبک نگارشم جدید بود لطفاً راجع به این هم نظر به دهید!)