خیره به غروب بودم و به غروب فکر می کردم.

    به غروب زیبای ساحل و به غروب دلگیر زندگی.

                             غروبی که روزی طلوع بود.

 طلوعی درخشان، طلوعی دلربا، اما کوتاه.

        او آمد و کمی ماند ولی رفت و مرا برای همیشه تنها گذاشت. 

    تقدیم به آنکه طلوع کرد و سپس غروب