و زمین از شوق داشتنش.

زمین غرق در غرور خود به آسمان ، ایستاده بر قله های فخر، آسمان خود را مزین به ستاره کرده است.

     آسمان دیشب ستاره باران بود و ماهتابش چون خورشید می تابید.

    افسوس که ابری آمد و این گنج را از دیدگان نامحرمان بدور داشت، و مارا دعا گوی ظهورش ساخت.

              در غم این غیبت قلم می گرید و می سراید، می سراید تا دست بر دعا زنیم و منتظر ظهور حضرتش باشیم

              تقدیم به مادر حضرت موعود ام ابیها (س)