پارو های تو چنان بر قلبم اصابت می کند که گویی برای رفتن آمدی.

 این زخم کاری به ظاهر زود گذر است. 

                 اما خدا داند که چه بر این دل مرده می گذرد.

        اگر لنگر بر این برکه بیافکنی خوشحال خواهم شد.

                        نه برای ماندت بیشتر برای اینکه آخرین ضربه را محکتر زده ایی.

             و می دانم که اندکی بعد قصد عزیمت می کنی و از آن دوران خوش جز جای یک زخم عمیق

                            چیزی به یادگار نخواهم داشت.

                           تقدیم به تک رهگذر برکه ی وجودم