هر سخن از دل براید لاجرم بر دل نشیند

لایق عشق

    قدم در راه عشق می زنم و قلم بر نانوشته ها.

   از نانوشته های دل لیلی عاشق نشده می نویسم، او که قیس را مجنون خود کرد و در بیابان رهایش کرد.

    از عشق ناگفته ی شیرین به فرهاد که به خاطر غرورش او را آواره ی بیستون ساخت.

   این بار از عشقی دگر می نویسم، از عشق خود به معشوق. او با زمین گذاشتن غرورش خود را به اوج آسمان دلم رساند و محبوبم گشت.

   او که با تمام وجود قلبش را به من سپرد و خاضعانه از من طلب وفاداری کرد.

         حال آنکه من لیاقت این عشق را دارم؟

               تقدیم به بهترینم

|+| نوشته شده توسط sed hosse!n در یکشنبه بیست و هشتم آبان 1385 ساعت 14:37 |

قسم

      یکی به جمال می نازد و یکی به جلال، یکی به عشق و یکی به مال و من در این میان به قلمم می نازم.

                      قلمی که با آن از عشق می نویسم، از نازنین نازنینم.

             از آن یار غارم که مرا به خود دانست و عاشقم ساخت.

                       از عشق نداشته ی او می نویسم

        و

                     قلم می زنم که:

 قسم به آنچه که با آن می نویسم راه عشق را تا آخرین لحظه خواهم پیمود.

             تقدیم به نازنین ترینم

|+| نوشته شده توسط sed hosse!n در دوشنبه بیست و دوم آبان 1385 ساعت 16:45 |

پوزش

       با عرض سلام و طلب پوزش از همه ی عزیزانی که این مدت به ارباب قلم لطف داشتند و سر زدن ولی به دلیل (نمی دونم) مشکلات بلاگفا یا هر چیز دیگر این ناچیز وبلاگ ناقابل باز نمی شد.

       پس از برسی های مختلف و درخواستهای این حقیر از مدیریت محترم بلاگفا مجدد در خدمت شما عزیزان خواهیم بود.

این وبلاگ از شهادت مولا علی (ع) تاکنون بسته بود. و از امروز ۱۵/۸/۱۳۸۵ مجدد در خدمت شماست.

                                      با تشکر

                          سید محمد حسین حسینی

|+| نوشته شده توسط sed hosse!n در دوشنبه پانزدهم آبان 1385 ساعت 11:58 |